Polska Jedenastka

Parametry

Ekstrakt początkowy: 10,5-11,5° Blg

Ekstrakt końcowy: 2,0-3,5° Blg

Zawartość alkoholu: 4-5% obj.

Goryczka: 25-40 IBU

Barwa: 5-10 EBC

Wygląd

Kolor jasnozłoty. Klarowne, choć dopuszczalne lekkie zamglenie, które może wynikać z chmielenia na zimno

lub braku filtracji piwa. Piana koloru białego, co najmniej średnio wysoka, trwała, drobnopęcherzykowa.

Aromat

Balans przesunięty w stronę chmielowości, słodowość powinna być na drugim planie. Na pierwszym planie

aromaty pochodzące od klasycznych, polskich chmieli na poziomie średnim do wysokiego o charakterze

ziołowym, kwiatowym lub korzennym, wspomaganym przez polskie chmiele nowofalowe w typie cytrusów,

owoców egzotycznych, gruszek, jabłek, żółtych owoców pestkowych, winogron na poziomie średnio niskim

do średniego. Aromat słodowy maksymalnie średnio niski o cechach jasnego pieczywa, zbożowych.

Dopuszczalne są aromaty siarkowe oraz estry na poziomie nie wyższym niż niski, jednak najlepsze

egzemplarze będą ich pozbawione. Obecność diacetylu czy DMS jest niedopuszczalna.

Smak

Balans przesunięty w stronę chmielowej goryczki, jedynie skontrowanej słodowością. Chmielowość od

klasycznych, polskich chmieli na poziomie średnim do wysokiego o charakterze ziołowym, kwiatowym lub

korzennym, wspomaganym przez polskie chmiele nowofalowe w typie cytrusów, owoców egzotycznych,

gruszek, jabłek, żółtych owoców pestkowych, winogron na poziomie średnio niskim do średniego.

Słodowość na maksymalnie średnio niskim poziomie o cechach jasnego pieczywa, zbożowych, powinna być

wyraźniej zaznaczona niż w aromacie. Siarkowość i estry także w smaku co najwyżej na poziomie niskim,

jednak najlepsze egzemplarze będą ich pozbawione. Łodygowość od chmielenia na zimno jest

nieprawidłowa. Posmak średnio długi, chmielowy. Finisz wytrawny do półwytrawnego. Obecność diacetylu

lub DMS jest w tym stylu niedopuszczalna.

Goryczka

Chmielowa, od średniej do średnio wysokiej. Krótka do średnio długiej Może nieco zalegać, ale powinna być

szlachetna, nigdy drażniąca, ściągająca czy łodygowa.

Odczucie w ustach

Pełnia niska do średnio niskiej. Powinno być rześkie, odświeżające, nigdy ciężkie czy mdłe. Nie powinno być

ściągające czy cierpkie od chmielu dodanego na zimno. Nasycenie średnie do średnio wysokiego.

Komentarz

Orzeźwiające, wytrawne, mocno chmielone piwo dolnej fermentacji. Od polskiego pilsa odróżnia je

nieznacznie niższy ekstrakt początkowy i zawartość alkoholu. Od pilsów niemieckich i czeskich wyróżnia je

inny profil chmielowy oraz dodatek chmielu na tzw. dry hopping, czyli chmielenie na zimno. Piwo ma za

zadanie uwypuklić zyskujące na popularności polskie chmiele, pozwalając piwowarom na ukazanie cech

zarówno klasycznych, jak i nowofalowych gatunków. Zachęca się wręcz do łączenia jednych z drugimi, by

uzyskać interesujące, nietuzinkowe rezultaty.

Surowce i technologia

Skład i pH wody powinny zostać każdorazowo dobrane pod kątem projektowanej receptury. Niemniej

jednak sugeruje się, na początek trzymanie się widełek dla niemieckiego pilsa:

- Ca (wapń) – 50-75 ppm

- Mg (magnez) – 0-30 ppm

- Na (sód) – 0-100 ppm

- Cl (chlorki) – 50-100 ppm

- SO4 (siarczany) – 50-150 ppm

- HCO3 (dwuwęglany) – 0-40 ppm

Podstawowym słodem, mogącym stanowić nawet 100% zasypu jest dobrej jakości słód pilzneński.

Dopuszcza się użycie innych słodów mających podbić nieco słodowość w piwie, czy wzmocnić pianę,

dopuszczalny jest także niewielki udział słodów karmelowych. Mieszanka polskich chmieli klasycznych i

nowofalowych, z przewagą tych pierwszych, aby owocowość stanowiła uzupełnienie profilu chmielowego.

Zalecane chmielenie na zimno, warto rozważyć także biotransformację. Oczywistym wyborem powinny być

czyste drożdże dolnej fermentacji.

—

2025-11-30: Łukasz Wróblewski - opracowanie opisu stylu na podstawie opisu Polskiego Pilsa