Pils z dodatkami

W piwie niezbędne jest użycie co najmniej jednego dodatku innego niż tradycyjne surowce piwowarskie m.in. ziół, przypraw, kawy, herbaty, pędów drzew i krzewów, owoców, warzyw, płatków dębowych i innych. Podczas zgłoszenia należy opisać jakie dodatki, w jakiej formie i na jakim etapie dodano do piwa.

Parametry
Ekstrakt początkowy: 11,0-12,5° Blg
Ekstrakt końcowy: 2-4° Blg
Zawartość alkoholu: 4,5-5,5% obj.
Goryczka: 30-45 IBU
Barwa: 4-16 EBC

Wygląd
Piwo słomkowe do ciemnozłotego, z możliwym, ale nieokreślonym wpływem dodatków na barwę piwa. Klarowne, choć dopuszczalne niskie zamglenie od chmielenia na zimno lub użytych dodatków. Piana zwarta, obfita, biała, trwała.

Aromat
Zbalansowany między chmielowością, akcentami słodowymi i pochodzącymi od użytych dodatków lub przesunięty w stronę w chmielowości, ale z zawsze wyczuwalną słodowością i dodatkami na drugim planie. Aromaty chmielowe o dowolnym charakterze, zarówno szlachetne - ziołowe, kwiatowe, tytoniowe, ziemiste, jak i nowofalowe - cytrusowe, owocowe, tropikalne, żywiczne, występują na poziomie od średniego do średnio wysokiego. Słodowość w typie zbożowym, jasnego pieczywa występuje na poziomie średnio niskim do średniego. Profil ubogacają aromaty pochodzące od użytych dodatków na poziomie od średnio niskiego do średniego. Powinny one dobrze współgrać z resztą profilu i nie dominować aromatu. Brak estrów estrów owocowych. Aromaty siarkowe i diacetyl mogą występować maksymalnie na niskim poziomie jeżeli współgrają z innymi cechami piwa.  

Smak
Balans pomiędzy odsłodową słodyczą, a chmielową goryczą lub przesunięty w stronę goryczy. Na pierwszym planie nuty chmielowe o dowolnym charakterze (jak w aromacie), na poziomie od średniego do średnio wysokiego. Smaki pochodzące od użytych dodatków są istotnym elementem  i powinny występować na poziomie od średnio niskiego do średniego. Profil uzupełnienia słodowość zbożowa lub o charakterze jasnego pieczywa, na poziomie od niskiego do średniego, ale zawsze mniej intensywna od chmielowości. Czysty, lagerowy profil fermentacyjny, bez estrów owocowych. Dopuszcza się niski poziom diacetylu i nut siarkowych, ale powinny dobrze komponować się z innymi cechami piwa. Finisz wytrawny lub półwytrawny, posmak chmielowy lub z wyczuwalnym wpływem użytych dodatków.

Goryczka
Goryczka od średniej do średnio wysokiej. Jej pochodzenie powinno być głównie odchmielowe, ale dopuszcza się wpływ dodatków (np. ziół) na jej intensywność. Nie powinna być gryząca, ani zalegająca.

Odczucie w ustach
Pełnia niska do średniej. Powinno być rześkie, odświeżające, nigdy ciężkie czy mdłe. Nasycenie średnie do średnio wysokiego. Odczucie ściągania lub cierpkości jest dopuszczalne na niskim poziomie, w przypadku pochodzenia od dodatku.

Komentarz
Wariacja na temat piwa w stylu pils, w którym baza stylu łączy się z wyraźnie zaznaczonymi, lecz niedominującymi dodatkami. Dodatki wnoszą urozmaicenie, mogą współgrać z profilem piwa (np. poprzez dodatek ziół w połączeniu z szlachetną chmielowością), lub poszerzać spektrum aromatu i smaku (np. poprzez dodatek nowofalowej kawy, herbaty czy przypraw). Kluczowe jest aby dodatki nie zaburzyły rześkości i pijalności, które są priorytetowe dla pilsa, niezależnie od interpretacji.

Surowce i technologia

Skład i pH wody powinny zostać każdorazowo dobrane pod kątem projektowanej receptury. 

Dla stylu kluczowy będzie jednak stosunek siarczanów do chlorków. Przewaga tych pierwszych (np. w stosunku 2:1 lub więcej) pozwoli zaakcentować goryczkę i uzyskać wytrawny, rześki finisz. Przewaga chlorków z kolei podkreśli pełnię i zaokrągli goryczkę.

Bazą surowcową jest słód pilzneński, który może stanowić nawet 100% zasypu. W celu nieznacznego podbicia pełni można użyć niewielkiej ilości (ok. 5%) jasnych słodów karmelowych, np. Carapils. Chmielenie należy przeprowadzić z użyciem dowolnych odmian chmielu. Drożdże dolnej fermentacji, głęboko odfermentowujące i dobrze kłaczkujące.

W piwie niezbędne jest użycie co najmniej jednego dodatku, innego niż tradycyjne surowce piwowarskie m.in. ziół, przypraw, kawy, herbaty, pędów drzew i krzewów, owoców, warzyw, płatków dębowych i innych. Etap dodania dowolny, dopasowany do konkretnego dodatku - od zacieranie, przez gotowanie, po dodatek w czasie fermentacji czy do rozlewu.

—
2025-11-11: Łukasz Wróblewski - opracowanie opisu stylu
2025-11-30: Rafał Juszczak - recenzja i akceptacja KS