Helles Bock
Opis stylu
Parametry
Ekstrakt początkowy: 16-18° Blg
Ekstrakt końcowy: 3-5° Blg
Zawartość alkoholu: 6-8% obj.
Goryczka: 25-35 IBU
Barwa: 12-22 EBC
Wygląd
Barwa od złotej do bursztynowej. Klarowne. Piana biała, obfita, zwarta, trwała.
Aromat
Balans przesunięty znacząco w stronę słodowości, ale chmielowość w tym piwie
odgrywa większa rolę niż w przypadku tradycyjnego koźlaka. Dominuje średni do
średnio wysokiego aromat słodowy o charakterze świeżego jasnego chleba z
dopuszczalnymi niskimi nutami miodowymi i toffi. Aromat chmielowy na poziomie
niskim do średnio niskiego o charakterze kwiatowym, ziołowym, korzennym lub
owocowym (ale nie cytrusowym lub tropikalnym) występuje na drugim planie.
Dopuszczalny niski poziom estrów owocowych (czerwone jabłko, gruszka), DMS i
diacetylu, ale najlepsze egzemplarze powinny być pozbawione tych cech.
Smak
Balans po stronie odsłodowej słodyczy kontrowanej chmielową goryczką. Średni do
średnio wysokiego smak jasnego chleba z opcjonalnymi niskimi nutami miodowymi,
tostowymi, toffi, kruchych ciasteczek. Niski do średnio niskiego smak chmielowy
(kwiatowy, owocowy, korzenny, ziołowy). Dopuszczalny niski poziom estrów
owocowych (czerwone jabłko, gruszka), DMS i diacetylu, ale najlepsze egzemplarze
powinny być pozbawione tych cech. Finisz wytrawny do półwytrawnego. Posmak
chlebowo-ziołowy, średnio długi.
Goryczka
Średnia, chmielowa, tym wyższa im wyższy jest ekstrakt i aspekt słodowy piwa.
Gładka, może być nieco zalegająca.
Odczucie w ustach
Pełnia średnia do średnio wysokiej, gładkie, bardziej pijalne i głębiej odfermentowane
niż tradycyjny koźlak, ale wciąż dość sycące. Lekkie rozgrzewanie alkoholowe jest
typowe. Wysycenie średnie do średnio wysokiego.
Komentarz
Mocne piwo dolnej fermentacji. Jasna odmiana koźlaka o uboższym profilu słodowym i
większej pijalności. Występuje jako helles bock oraz sezonowo jako maibock
(sprzedawane od połowy kwietnia do czerwca). Obie nazwy używane są zamiennie,
chociaż niektóre browary produkują zarówno helles bocki, jak i maibocki.
Surowce i technologia
Skład i pH wody powinny zostać każdorazowo dobrane pod kątem projektowanej
receptury. Niemniej jednak sugeruje się użycie miękkiej, niskozmineralizowanej wody.
Zaleca się trzymać poniższych widełek:
- Ca (wapń) – 50-75 ppm
- Mg (magnez) – 0-30 ppm
- Na (sód) – 0-100 ppm
- Cl (chlorki) – 50-100 ppm
- SO4 (siarczany) – 50-100 ppm
- HCO3 (dwuwęglany) – 40-80 ppm
Istotniejszy wpływ na piwo niż dokładna zawartość chlorków i siarczanów będzie miał
stosunek między nimi. Zwróć uwagę by był on bliski 1:1 lub nieznacznie przechylony w
jedną ze stron.
Słód pilzneński i wiedeński i niemiecki chmiel. Dopuszczalny niewielki dodatek
najjaśniejszych słodów karmelowych lub słodu monachijskiego w celu podbicia pełni,
jednak należy się starać, by ta wynikała z odpowiednio przeprowadzonego zacierania,
które tradycyjnie odbywa się dekokcyjnie. Niemieckie drożdże dolnej fermentacji o
czystym profilu lub produkujące piwa o niewielkiej resztkowej zawartości diacetylu.
Fermentacja w możliwie niskich temperaturach może pomóc.