Belgian Dubbel

BELGIAN DUBBEL Parametry Ekstrakt początkowy: 15-18° Blg Ekstrakt końcowy: 2,0-4,5° Blg Zawartość alkoholu: 6-8% obj. Goryczka: 15-30 IBU Barwa: 20-50 EBC Wygląd Barwa od bursztynowej do brązowej z rubinowymi refleksami. Piwo powinno być klarowne. Piana w kolorze złamanej bieli. Obfita, gęsta, kremowa, długo utrzymująca się. Aromat Główne komponenty aromatu to: słodowość i owocowość pochodząca od pracy drożdży. Balans między nimi powinien być przesunięty w stronę słodowości. Dominuje słodowość na poziomie od średniego do średnio wysokiego, w typie tostowym, chlebowym, biszkoptowym, suszonych owoców, palonego cukru, melasy. Aromaty karmelowe, toffi lub czekoladowe dopuszczalne są jedynie w tle, na niskim poziomie. Na drugim planie aromaty owocowe pochodzące od pracy drożdży (morele, brzoskwinie, pomarańcze, śliwki, figi, wiśnie) na poziomie od średniego do średnio wysokiego. Aromat banana pochodzący od pracy drożdży dopuszczalny jedynie w tle, na niskim poziomie. Fenole przyprawowe kojarzące się z pieprzem, goździkami lub wanilią, występują na poziomie od niskiego do średnio niskiego. Aromaty chmielowe są opcjonalne. Jeżeli występują to na maksymalnie niskim poziomie i cechują się kwiatowym, ziołowym lub przyprawowym profilem. W mocniejszych wersjach dopuszczalne są niskie, perfumowe lub likierowe nuty alkoholowe, ale najlepsze egzemplarze będą ich pozbawione. Smak Balans w kierunku odsłodowej słodyczy, która w dużej mierze kontrowana jest przez chmielową goryczkę. Słodowość (w typie chlebowym, biszkoptowym, tostowym, suszonych owoców, palonego cukru, melasy) dominuje profil i powinna być wyczuwalna na pierwszym planie na poziomie od średniego do średnio wysokiego. Estry owocowe podobnie jak w aromacie budują złożony smak. Wprowadzają nuty moreli, brzoskwiń, pomarańczy, śliwek, fig, wiśni na poziomie od średniego do średnio wysokiego. Fenole przyprawowe kojarzące się z pieprzem, goździkami lub wanilią, występują w tle na poziomie od niskiego do średnio niskiego. Aromaty chmielowe są opcjonalne. Jeżeli występują to na maksymalnie niskim poziomie i cechują się kwiatowym, ziołowym lub przyprawowym profilem. W mocniejszych wersjach dopuszczalne są niskie, perfumowe lub likierowe nuty alkoholowe, ale najlepsze egzemplarze będą ich pozbawione. Finisz wytrawny. Posmak średnio długi, słodowo- owocowy. Goryczka Chmielowa lub chmielowo-alkoholowa, średnio niska do średniej. Krótka, nie zalegająca i nie ostra. Odczucie w ustach Pełnia średnia lub średnio wysoka. Wysycenie średnio wysokie do wysokiego. Najlepsze egzemplarze będą posiadać gładką, kremową teksturę. Nie powinno jednak sprawiać wrażenia niedofermentowanego. Odczucie zalegającej cukrowej słodyczy będzie wadą. Obecne może być niskie rozgrzewane alkoholowe i nie jest to wadą dopóki alkohol nie jest przeszkadzający, ostry, rozpuszczalnikowy lub dominujący. Komentarz Belgijskie piwo o niezwykle złożonym bukiecie zapachowo-smakowym łączącym aromaty i smaki słodowe, owocowe i przyprawowych fenoli. Surowce i technologia Skład i pH wody powinny zostać każdorazowo dobrane pod kątem projektowanej receptury. Niemniej jednak sugeruje się trzymanie poniższych widełek: - Ca (wapń) – 50-100 ppm - Mg (magnez) – 0-30 ppm - Na (sód) – 0-100 ppm - Cl (chlorki) – 50-150 ppm - SO4 (siarczany) – 50-100 ppm - HCO3 (dwuwęglany) – 40-120 ppm Podstawą jest słód pilzneński, najlepiej sprawdzą się tutaj słody z belgijskich lub niemieckich słodowni. Dopuszczalny niewielki dodatek słodów karmelowych lub czekoladowych. Często używanym surowcem jest ciemny cukier kandyzowany lub cukier w formie syropu. Szlachetne chmiele kontynentalne stosowane zazwyczaj tylko na goryczkę. Belgijskie szczepy drożdży produkujące większą ilość owocowych estrów niż przyprawowych fenoli. Należy zadbać o możliwie wysokie odfermentowanie piwa.